Σε ένα κλίμα γεμάτο συναίσθημα, δημιουργικότητα και παιδικά χαμόγελα, πραγματοποιήθηκε φέτος η εκδήλωση για τη Γιορτή της Μητέρας στο σχολείο μας. Η φετινή γιορτή δεν ήταν μια απλή επέτειος, αλλά ένα βιωματικό ταξίδι στον κόσμο της αγάπης και της ενσυναίσθησης, αντλώντας έμπνευση από τα αγαπημένα βιβλία της συγγραφέως Μαρίνας Γιώτη.
.jpg)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της εκδήλωσης ήταν η προβολή ενός βίντεο-έκπληξη, όπου τα παιδιά έγιναν οι πρωταγωνιστές ενός μεγάλου «ευχαριστώ». Με τα δικά τους αυθόρμητα λόγια, τις γλυκές φωνούλες και το αφοπλιστικό τους χαμόγελο, έστειλαν μηνύματα αγάπης στις μητέρες τους, θυμίζοντάς μας πως οι πιο μεγάλες αλήθειες κρύβονται στις πιο μικρές λέξεις.
«Μαμά, σ' αγαπώ ως τον ουρανό», «Είσαι η καλύτερη αγκαλιά του κόσμου», «Σ' ευχαριστώ που παίζουμε μαζί».
Η εκδήλωση «ζωντάνεψε» μέσα από τις σελίδες των δύο εμβληματικών βιβλίων της Μαρίνας Γιώτη, τα οποία έγιναν ο συναισθηματικός χάρτης της ημέρας:
«Μια καρδιά»: Ξεκινήσαμε ανακαλύπτοντας τον άρρηκτο δεσμό που ενώνει τη μητέρα με το παιδί της από την πρώτη στιγμή. Τα παιδιά κατάλαβαν πως, όσο κι αν μεγαλώνουν, η καρδιά της μαμάς χτυπά πάντα στον δικό τους ρυθμό, προσφέροντας ασφάλεια και ανιδιοτελή αγάπη.
«Μία στιγμή»: Μέσα από την ιστορία αυτή, εξερευνήσαμε πώς η αγάπη δεν μοιράζεται, αλλά διπλασιάζεται. Ήταν το ιδανικό έναυσμα για να μιλήσουμε για τη γενναιοδωρία των συναισθημάτων και για το πώς η παρουσία της μητέρας κάνει τον κόσμο να φαντάζει πιο φωτεινός και αισιόδοξος.
.jpg)
.jpg)
Η ανάγνωση των παραμυθιών δεν ήταν μια απλή αφήγηση, αλλά μια βιωματική εμπειρία. Οι μαμάδες, παίρνοντας τα παιδιά στην αγκαλιά τους, έγιναν οι ίδιες οι ηρωίδες των ιστοριών, ενώ τα παιδιά έβλεπαν στα μάτια τους την επιβεβαίωση κάθε λέξης του κειμένου. Η συζήτηση που ακολούθησε βοήθησε τους μικρούς μας μαθητές να εκφράσουν τα δικά τους «γιατί» και να νιώσουν τη σιγουριά που προσφέρει η μητρική φιγούρα, ακριβώς όπως περιγράφεται στα βιβλία.
.png)
.png)
.png)
Το κεντρικό μέρος της γιορτής περιλάμβανε βιωματικές δραστηριότητες που ενθάρρυναν την επαφή και την εμπιστοσύνη. Μέσα από το παιχνίδι της «τυφλόμυγας» και τις ασκήσεις καθοδήγησης, τα παιδιά έμαθαν να αφήνονται στην προστασία της μητέρας τους, ενώ οι μαμάδες είχαν την ευκαιρία να δουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών τους. Οι στιγμές που οι μητέρες αγκάλιαζαν τα παιδιά τους, με τα μάτια δεμένα, ήταν από τις πιο δυνατές της ημέρας, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη δεν χρειάζεται όραση για να βρει το δρόμο της.
Η γιορτή μας ολοκληρώθηκε, αλλά τα συναισθήματα παραμένουν ζωντανά. Φεύγοντας, κάθε μητέρα πήρε μαζί της όχι μόνο μια κάρτα ή ένα φαναράκι, αλλά μια πολύτιμη στιγμή ουσιαστικής σύνδεσης με το παιδί της.
Μέσα από τις ιστορίες της Μαρίνας Γιώτη, θυμηθήκαμε πως η μητρότητα δεν είναι μόνο φροντίδα, αλλά ένας διαρκής διάλογος αγάπης που «χτυπάει με χτύπο έναν». Τα φωτεινά φαναράκια που κρατούσαν τα παιδιά στο τέλος της ημέρας συμβόλιζαν ακριβώς αυτό: πως όσα «γιατί» κι αν φέρει η ζωή, η αγάπη της μαμάς θα είναι πάντα το φως που δείχνει το δρόμο.
Ευχαριστούμε από καρδιάς όλες τις μητέρες που μοιράστηκαν μαζί μας αυτή την εμπειρία. Όπως μάθαμε και από τα παραμύθια μας, η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που, όταν το μοιράζεσαι, διπλασιάζεται.
Και του χρόνου, με ακόμα περισσότερες αγκαλιές!
.png)
.png)
