"ΤΟ ΤΕΡΑΤΑΚΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ" ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ

 Μαθαίνοντας να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας

Στο πλαίσιο της συναισθηματικής αγωγής και της καλλιέργειας δεξιοτήτων ζωής, αξιοποιήσαμε στο Νηπιαγωγείο μας το αγαπημένο βιβλίο της Anna Llenas «Το Τερατάκι των Χρωμάτων». Ένα παραμύθι απλό, τρυφερό και βαθιά ουσιαστικό, που βοηθά τα παιδιά να προσεγγίσουν τον κόσμο των συναισθημάτων με τρόπο κατανοητό και δημιουργικό.

Η ιστορία μιλά για ένα μικρό τερατάκι που νιώθει μπερδεμένο, γιατί όλα τα συναισθήματά του είναι ανακατεμένα. Με τη βοήθεια μιας φίλης του, αρχίζει να τα ξεχωρίζει και να τα «τακτοποιεί» σε βάζα διαφορετικών χρωμάτων:

το κίτρινο της χαράς, το μπλε της λύπης, το κόκκινο του θυμού, το μαύρο του φόβου, το πράσινο της ηρεμίας και το ροζ της αγάπης.

Μέσα από την αφήγηση, τα παιδιά αναγνώρισαν ότι όλοι μας νιώθουμε διαφορετικά συναισθήματα και ότι όλα είναι φυσιολογικά και αποδεκτά. Συζητήσαμε πότε νιώθουμε χαρά, τι μας προκαλεί φόβο, πώς εκφράζεται ο θυμός και τι μπορούμε να κάνουμε όταν αισθανόμαστε λύπη.

Η διδακτική αξιοποίηση του βιβλίου ήταν πολυδιάστατη και βιωματική. Έγινε ταυτόχρονη διδασκαλία του παραμυθιού στα Αγγλικά μαζί με την κυρία Σταυρούλα.

 Δημιουργήσαμε τα δικά μας «βάζα συναισθημάτων», όπου τα παιδιά ζωγράφισαν στιγμές από την καθημερινότητά τους. 

Παίξαμε θεατρικά παιχνίδια, μιμηθήκαμε εκφράσεις προσώπου και στάσεις σώματος, ενώ οργανώσαμε και μια μικρή «γωνιά συναισθημάτων» στην τάξη, όπου κάθε παιδί μπορούσε να δείχνει πώς νιώθει κάθε μέρα.

Παράλληλα, συνδέσαμε το παραμύθι με δραστηριότητες εικαστικών, μουσικής και γλώσσας, ενισχύοντας τη διαθεματική προσέγγιση της μάθησης. Τα παιδιά έμαθαν να βάζουν «όνομα» σε αυτό που νιώθουν, να ακούν τους συμμαθητές τους με ενσυναίσθηση και να αναζητούν τρόπους διαχείρισης δύσκολων συναισθημάτων.

Το «Τερατάκι των Χρωμάτων» αποδείχθηκε ένα πολύτιμο παιδαγωγικό εργαλείο. Μέσα από αυτό, η τάξη μας έγινε ένας χώρος όπου τα συναισθήματα εκφράζονται ελεύθερα, γίνονται σεβαστά και αντιμετωπίζονται με κατανόηση.

Γιατί τελικά, το πιο σημαντικό μάθημα που πήραμε είναι πως όλα τα συναισθήματα έχουν θέση στην καρδιά μας — αρκεί να μάθουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα φροντίζουμε.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ: ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ, ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ, ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ.......

Το ταξίδι συνεχίζεται στον κόσμο των συναισθημάτων. 

Το Πρόγραμμα είχε στόχους να γνωρίσουν τα παιδιά τα συναισθήματα, να τα αναγνωρίζουν , να μάθουν τρόπους για τη διαχείρισή τους και να αποκτήσουν ενσυναίσθηση.

Οι δραστηριότητές μας:

Ξεκινήσαμε με το μύθο της Περσεφόνης. Διαβάσαμε το μύθο και τον παρακολουθήσαμε σε βίντεο στο Youtube.

Κάναμε το χάρτη της ιστορίας και συζητήσαμε για τα συναισθήματα των ηρώων ,ζωγραφίσαμε ότι μας άρεσε από την ιστορία.

Παρατηρήσαμε εικόνες ανθρώπων . Τις περιγράψαμε και προσπαθήσαμε να "μαντέψουμε" πως αισθάνονται από την έκφρασή τους. Καταγράψαμε τι μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη "συναισθήματα".

Μιλήσαμε για τη χαρά ,τη λύπη, το θυμό , το φόβο , την αγάπη ,τη ντροπή, την έκπληξη , την περιέργεια, τη βαρεμάρα, την αηδία. 

Είπαμε τι μας κάνει χαρούμενους ,λυπημένους ,τι μας θυμώνει, τι φοβόμαστε, τι και ποιους αγαπάμε, πότε ντρεπόμαστε ,τι μας αηδιάζει.

Διαβάσαμε τα  βιβλία "Θυμώνω" , "Φοβάμαι" ,"Λυπάμαι". Είδαμε εκπαιδευτικά βίντεο για τα συναισθήματα.

Μάθαμε πως να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας. Τι να κάνουμε όταν είμαστε θυμωμένοι ,όταν φοβόμαστε, όταν λυπόμαστε ,όταν ντρεπόμαστε.

Ζωγραφίσαμε το πρόσωπό μας θυμωμένο, λυπημένο χαρούμενο.

Αποτυπώσαμε με χρώματα τι μας φοβίζει.

Κατασκευάσαμε το δράκο που τρώει το φόβο ,την κούκλα της χαράς και της λύπης.

Φτιάξαμε τη βροχή των συναισθημάτων.

Βρήκαμε e moji που αναπαριστούν συναισθήματα. Τα κόψαμε και τα διαχωρίσαμε σε ευχάριστα και δυσάρεστα.

Τα συναισθήματα έγιναν μπαλόνια και τους δώσαμε χρώμα.

Αν τα συναισθήματα ήταν φαγητό......

Με την ιστορία του κυρίου Προκόπη  μάθαμε για τις γλυκιές λεξούλες που μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα όταν τις ακούμε. Οι λέξεις έγιναν καραμέλες και μπήκαν σε ένα βάζο.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των ζώων μιλήσαμε για την ενσυναίσθηση. Είδαμε εικόνες ζώων που έχουν φροντίδα και ζώων που δεν έχουν . Παρατηρήσαμε την έκφρασή τους.

 Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι και τα ζώα αισθάνονται όπως και οι άνθρωποι. Μπήκαμε στη θέση των κακοποιημένων ζώων . Είναι ευχάριστη η ζωή τους; Γιατί; Τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξει αυτό; Ισχύει το ίδιο και με τους ανθρώπους; Το δικό μας ζωάκι είναι πάντα χαρούμενο.

Τέλος σειρά πήρε το beebot. Στην επιτραπέζια πίστα τοποθετήσαμε καρτέλες που απεικονίζουν συναισθήματα και κατευθύναμε τη μελισσούλα . Διασκεδάσαμε με την ψυχή μας!!!!!