Σας καλωσορίζουμε στο ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου μας. Μέσα από τη σελίδα μας θα παρουσιάζουμε τις δραστηριότητες μας κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους. Τα σχόλια και η οποιαδήποτε συνεισφορά σας θα είναι πάντα ευπρόσδεκτα!
«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα» Νίκος Καζαντζάκης.
Στο πλαίσιο του σχολικού δικτύου δράσης «Ταπερίστας 2026», που διοργανώνεται από το Κέντρο Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία (ΚΕΠΕΑ/ΚΠΕ) Αρναίας, το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε ενεργά στην «Ημέρα Δεκατιανού» την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026
Με σύνθημα «Η Δύναμη του Παγγαίου σε ένα Βαζάκι», τα παιδιά δημιούργησαν ένα γεύμα πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά και χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Η παρουσίαση της δράσης πραγματοποιήθηκε ψηφιακά, με το Νηπιαγωγείο Αντιφιλίππων να συμμετέχει στην Α' Ομάδα Σχολείων (10:00-10:40). Μέσω σύνδεσης, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να μοιραστούν την εμπειρία τους και να δουν τις προτάσεις άλλων σχολείων από όλη την Ελλάδα, όπως της Θεσσαλονίκης, των Αχαρνών και της Λάρισας.
Σήμερα το πρωί, η άνοιξη μπήκε στο σχολείο μας. Μερικά ανθισμένα κλαδιά αμυγδαλιάς που έφερε η μαμά μαθήτριας, στάθηκαν η αφορμή για αυτό το κείμενο. Αυτά τα μικρά, λευκά λουλούδια πάνω στα γυμνά κλαδιά δεν ομόρφυναν μόνο τον χώρο, αλλά μας θύμισαν την υπομονή της φύσης. Όταν όλα γύρω είναι ακόμα γκρίζα, η αμυγδαλιά επιλέγει να μας χαμογελάσει πρώτη.
Αμυγδαλιά: Η "Νύφη του Χειμώνα" και ο Μύθος της Αιώνιας Αγάπης
Κάθε χρόνο, μέσα στον Φεβρουάριο, οι ελληνικοί κάμποι και οι πλαγιές γεμίζουν με λευκά και ροζ συννεφάκια. Είναι η αμυγδαλιά, το δέντρο που αναγγέλλει την Άνοιξη πριν καν φύγει ο Χειμώνας. Γιατί όμως αυτό το δέντρο βιάζεται τόσο πολύ να ανθίσει; Η απάντηση κρύβεται σε έναν από τους πιο συγκινητικούς μύθους της αρχαιότητας.
Ο Μύθος της Φυλλίδας και του Δημοφώντα
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η αμυγδαλιά δεν είναι απλώς ένα δέντρο, αλλά το σύμβολο μιας αγάπης που νίκησε τον θάνατο.
Η Φυλλίδα, μια πανέμορφη πριγκίπισσα της Θράκης, ερωτεύτηκε τον Δημοφώντα, γιο του Θησέα, καθώς εκείνος επέστρεφε από την Τροία. Οι δύο νέοι παντρεύτηκαν, αλλά ο Δημοφώντας έπρεπε να επιστρέψει στην Αθήνα για να τακτοποιήσει κάποιες υποθέσεις, υποσχόμενος πως θα γυρίσει σύντομα.
Τα χρόνια πέρασαν και ο Δημοφώντας δεν επέστρεφε. Η Φυλλίδα, απελπισμένη από την αναμονή και σίγουρη πως ο αγαπημένος της την ξέχασε, μαράζωσε από τη θλίψη και πέθανε. Οι θεοί, βλέποντας τον πόνο της, τη μεταμόρφωσαν σε ένα δέντρο χωρίς φύλλα: την αμυγδαλιά.
Όταν ο Δημοφώντας τελικά επέστρεψε και έμαθε για τον θάνατο της αγαπημένης του, έτρεξε στο ξερό δέντρο και το αγκάλιασε με λυγμούς. Τότε συνέβη το θαύμα: η αμυγδαλιά, νιώθοντας το άγγιγμα του αγαπημένου της, άνθισε ξαφνικά μέσα στο καταχείμωνο, γεμίζοντας λουλούδια πριν ακόμα βγάλει φύλλα.
Η αμυγδαλιά δεν είναι μόνο όμορφη, αλλά και πολύ χρήσιμη! Κάθε κομμάτι της έχει το δικό του δώρο για εμάς:
Τα Λουλούδια της: Είναι το πρώτο «πρωινό» για τις μελισσούλες! Μόλις ξυπνήσουν από τον χειμώνα, τρέχουν στα άνθη της για να βρουν τροφή.
Ο Καρπός της (το αμύγδαλο): Είναι μια μικρή «βόμβα» δύναμης! Μας δίνει ενέργεια για να παίζουμε, αλλά και λάδι (αμυγδαλέλαιο) που κάνει το δέρμα μας απαλό σαν μετάξι.
Ο Κορμός της: Το ξύλο της είναι γερό και δυνατό. Παλιά έφτιαχναν με αυτό όμορφα έπιπλα, ενώ όταν καίγεται στο τζάκι, μυρίζει υπέροχα!
Τα Φύλλα της: Το καλοκαίρι μεγαλώνουν και γίνονται μια πράσινη ομπρέλα που μας χαρίζει δροσερή σκιά.
Το Πράσινο Φλούδι: Ακόμα και το εξωτερικό περίβλημα του καρπού είναι χρήσιμο, αφού γίνεται πεντανόστιμη τροφή για τα ζωάκια της φάρμας.
Οι δικές μας ανθισμένες αμυγδαλιές!
Αφού αγγίξαμε τα αληθινά κλαδιά και ακούσαμε την ιστορία της Φυλλίδας, γίναμε κι εμείς μικροί καλλιτέχνες! Με έμπνευση από τα λευκά και ροζ λουλούδια που στόλισαν την τάξη μας, πιάσαμε τα πινέλα και τις τέμπερες.
Η αμυγδαλιά μας θυμίζει πως, όσο βαρύς κι αν είναι ο χειμώνας, η άνοιξη είναι πάντα καθ’ οδόν. Την επόμενη φορά που θα δείτε μια ανθισμένη αμυγδαλιά στον δρόμο, σκεφτείτε τη Φυλλίδα και τον Δημοφώντα και χαμογελάστε στην ομορφιά της επιμονής.
Με κεντρικό σύνθημα «Μίλα Τώρα, κανένας μόνος στη βροχή!», οι μικροί μαθητές του Νηπιαγωγείου Αντιφιλίππων συμμετείχαν ενεργά στη σχολική εκστρατεία ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό και τη βία, που διοργανώνεται από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» και το δίκτυο YouSmile.
Η εκστρατεία «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» πραγματοποιείται κάθε χρόνο με αφορμή την 6η Μαρτίου (Σχολική Ημέρα κατά της Βίας και του Εκφοβισμού). Στόχος της είναι να ευαισθητοποιήσει την εκπαιδευτική κοινότητα, τους γονείς αλλά κυρίως τα ίδια τα παιδιά, ενθαρρύνοντάς τα να σπάσουν τη σιωπή τους. Μέσα από τη δράση αυτή, το YouSmile και «Το Χαμόγελο του Παιδιού» δίνουν βήμα στους μαθητές να εκφραστούν δημιουργικά και να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα: ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι μόνο του απέναντι στον εκφοβισμό.
Στο νηπιαγωγείο μας, προσεγγίσαμε αυτό το σοβαρό θέμα με ευαισθησία και φαντασία. Ακούσαμε και παρακολουθήσαμε βίντεο που μας ενημέρωσαν και μας έδειξαν τη σημασία του ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ
Οι μαθητές μας δημιούργησαν ένα εντυπωσιακό κολάζ και ένα βίντεο γεμάτο νόημα, χρησιμοποιώντας το σύμβολο της ομπρέλας.
Στην ομαδική μας αφίσα με τίτλο «Η Ομπρέλα της Φωνής μας», γράψαμε λέξεις-κλειδιά που αποτελούν την ασπίδα μας ενάντια στη βία:
Σεβασμός
Φιλία
Ενσυναίσθηση
Βοήθεια
Μέσα από το ποίημα που συνοδεύει την αφίσα μας, τα παιδιά εξέφρασαν την υπόσχεσή τους:
«Εμείς κρατάμε το ραβδί της ομπρέλας τη λαβή... την ανοίγουμε μαζί, να ακουστεί η κάθε φωνή!»
Στο βίντεο που ετοιμάσαμε, τα παιδιά, κρατώντας τις χρωματιστές τους ομπρέλες (με ήρωες όπως ο Spiderman και η Minnie), έδωσαν μορφή στο σύνθημά μας. Οι ομπρέλες δεν μας προστατεύουν μόνο από τη βροχή, αλλά συμβολίζουν την ασφάλεια που νιώθουμε όταν μιλάμε και όταν είμαστε όλοι μαζί μια αγκαλιά.
Όλες οι δράσεις γίνονται στο πλαίσιο της θεσμοθετημένης συνεργασίας μας με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και μέσα από το εγκεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής με τίτλο «ΓΙΝΟΜΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ-ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ» (Φ.2.1/ΜΓ/75735/120154/Δ7).
Η δράση μας αυτή δεν είναι απλώς μια συμμετοχή σε μια εκστρατεία, αλλά μια καθημερινή υπόσχεση. Στο Νηπιαγωγείο μας, στόχος μας είναι να καλλιεργούμε ένα περιβάλλον όπου κάθε παιδί νιώθει ασφάλεια και αποδοχή. Μαθαίνουμε στους μικρούς μας μαθητές ότι η φωνή τους έχει δύναμη, ότι το να μιλάς για όσα σε πληγώνουν είναι πράξη θάρρους και ότι η βία δεν έχει θέση ανάμεσά μας.
Θυμήσου:
Αν κάτι σε κάνει να νιώθεις λυπημένος ή αν δεις κάτι που σε ανησυχεί, μη φυλάκισεις τη σιωπή σου. Μίλα. Υπάρχουν άνθρωποι που σε αγαπούν και είναι εδώ για να σε ακούσουν: οι γονείς σου, οι δάσκαλοί σου, οι φίλοι σου.
Και μην ξεχνάς, για κάθε παιδί που χρειάζεται στήριξη, υπάρχει πάντα η Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1056, έτοιμη να προσφέρει βοήθεια κάθε στιγμή.
Μαζί σπάμε τη σιωπή. Κανένα παιδί δεν μένει μόνο του στη βροχή!
Με οδηγό την αγάπη και τη δημιουργικότητα, οι μικροί μαθητές του Νηπιαγωγείου Αντιφιλίππων ένωσαν τις δυνάμεις τους για καλό σκοπό, συμμετέχοντας στον διαγωνισμό του προγράμματος «Αστέρι της Ευχής» από το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος).
Μια εικαστική διαδρομή από το «Πριν» στο «Μετά»
Το έργο των παιδιών, αποτυπωμένο σε ένα μεγάλο αστέρι, διηγείται μια ιστορία μεταμόρφωσης. Στο αριστερό μέρος, η πραγματικότητα χωρίς την «Ευχή» είναι γκρίζα, με γυμνά δέντρα και ένα παιδάκι που κοιτάζει το χώμα. Στη μέση, μια πολύχρωμη γέφυρα ενώνει αυτό το γκρίζο με έναν κόσμο γεμάτο χρώματα, παιχνίδι, μπαλόνια και φως.
Όπως χαρακτηριστικά έγραψαν τα ίδια τα παιδιά πάνω στο έργο τους:
«Χτίζουμε γέφυρες με την αγάπη μας» και
«Με μια ευχή ο κόσμος μας γεμίζει χρώματα».
Το Ποίημα: «Το Αστέρι-Γέφυρα»
Η συμμετοχή του σχολείου δεν περιορίστηκε μόνο στην εικόνα. Τα παιδιά συνέθεσαν ένα υπέροχο ποίημα που περιγράφει τη δύναμη της ελπίδας:
Σε έναν κόσμο σκοτεινό, χωρίς καθόλου χρώμα...ένα παιδάκι έστεκε και κοίταζε το χώμα...
Μα ξαφνικά στον ουρανό, ένα αστέρι λάμπειγεμίζουν φως οι θάλασσες, τα δάση και οι κάμποι...
Γέφυρα γίνεται χρυσή με χρώματα γεμάτηδιώχνει μακριά τη λύπη μας, το γκρίζο και το δάκρυ...
Με την ευχή μας οδηγό, το παιχνίδι ξεκινάεικαι η καρδιά κάθε παιδιού με ελπίδα πια χτυπάει!
Μέσα από αυτή τη δράση, οι μαθητές διδάχθηκαν την αξία του εθελοντισμού και της ενσυναίσθησης. Κατάλαβαν ότι ακόμη και η πιο μικρή κίνηση –όπως το να ζωγραφίσουν ένα αστέρι– μπορεί να βοηθήσει στην εκπλήρωση μιας βαθιάς επιθυμίας ενός παιδιού που δοκιμάζεται, χαρίζοντάς του δύναμη και χαρά.
Καθώς ο Φλεβάρης ετοιμάζεται να μας αποχαιρετήσει, οι μικροί μας εξερευνητές στο νηπιαγωγείο φρόντισαν να τον γνωρίσουν από την καλή και από την ανάποδη!
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας ανακαλύπτοντας τα μυστικά του ονόματός του. Παίξαμε με τα γράμματα της λέξης "Φεβρουάριος", τα βάλαμε στη σωστή σειρά και μάθαμε να τον ξεχωρίζουμε ανάμεσα σε όλους τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.
Η φαντασία μας κάλπασε μέσα από την παράδοση και τη μυθολογία. Μάθαμε για τα τρία αδέρφια που ήθελαν να φτιάξουν κρασί και ανακαλύψαμε με χιούμορ τον λόγο που ο Φλεβάρης έμεινε "κουτσός" και παραπονιάρης.
Μέσα σε όλες μας τις εξερευνήσεις, μάθαμε και ένα μαγικό κόλπο για να μη μπερδεύουμε ποτέ πόσες μέρες έχει ο κάθε μήνας! Σφίξαμε τις γροθιές μας και μεταμορφώσαμε τα κόκκαλα των χεριών μας σε μικρά βουνά και κοιλάδες. Καθώς μετρούσαμε, είδαμε πως όποιος μήνας πέφτει σε "βουνό" έχει 31 μέρες, ενώ όποιος πέφτει σε "λάκκο" έχει λιγότερες.
Όταν όμως φτάσαμε στον Φλεβάρη μας, είδαμε πως είναι ο πιο ξεχωριστός από όλους! Είναι ο μόνος που πέφτει στην πρώτη βαθιά κοιλάδα και, όπως μας έδειξε και ο μύθος με το κρασί, είναι ο πιο μικρός, αφού φέτος τον μετρήσαμε να έχει μόνο 28 μέρες. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν που ανακάλυψαν πως το ίδιο τους το χέρι μπορεί να γίνει ένας ζωντανός ημεροδείκτης!
Φυσικά, δεν ξεχάσαμε και τη σοφία των παροιμιών μας! Εικονογραφήσαμε τον "πείσμονα" Φλεβάρη που μπορεί να μας κρύψει στα χιόνια, αλλά και την ελπίδα της Άνοιξης που πάντα παραμονεύει πίσω από τα κρύα του.
Η καρδιά των δραστηριοτήτων μας όμως χτύπησε μέσα από τις σελίδες του "Γλεντζοφλέβαρου". Το υπέροχο αυτό παραμύθι μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για τα συναισθήματά μας. Τα παιδιά αναγνώρισαν τον θυμό, τη λύπη και τη χαρά, ενώ με περισσή τρυφερότητα πρότειναν λύσεις για να βοηθήσουν τον ήρωα: "μια αγκαλιά και ένα γλυκό φιλάκι" ήταν η ομόφωνη απόφαση της τάξης μας!
Το παιχνίδι συνεχίστηκε με έξυπνους λαβυρίνθους, Sudoku με εικόνες από το βιβλίο και διασκεδαστικές ασκήσεις αρίθμησης που ακόνισαν το μυαλό μας.
Και επειδή Φλεβάρης σημαίνει και ξεφάντωμα, γεμίσαμε το σχολείο μας με τα χρώματα του Τριωδίου, ζωγραφίζοντας χαρούμενους κλόουν και σκορπίζοντας παντού κέφι.
Φεύγουμε από αυτόν τον μήνα πιο "πλούσιοι" σε γνώσεις και συναισθήματα, έτοιμοι να φορέσουμε τα μαρτάκια μας και να υποδεχτούμε την Άνοιξη!
“Εύχομαι να πάω στη Disneyland Paris, Ιωάννα 6 ετών”
Η ανταπόκριση της σχολικής μας κοινότητας για το έτος 2025 – 2026 ήταν κάτι παραπάνω από συγκινητική. Χάρη στη δική σας συμβολή:
Η δέσμευση έγινε πράξη: Η «κατάθεση αγάπης» ολοκληρώθηκε.
Το όνειρο πήρε μορφή: Ένα παιδί που αντιμετωπίζει μια σοβαρή ασθένεια θα δει τη δική του βαθιά επιθυμία να πραγματοποιείται.
Το μήνυμα εστάλη: Μαζί αποδείξαμε ότι όταν ενώνουμε δυνάμεις, μπορούμε να γίνουμε το φως στο σκοτάδι κάποιου άλλου.
«Η εκπλήρωση μιας ευχής δεν είναι απλώς μια χαρούμενη στιγμή· είναι το κίνητρο για να συνεχίσει ένα παιδί να μάχεται με χαμόγελο.»
Εκτός από την οικονομική συνεισφορά, οι μαθητές μας θέλησαν να στείλουν ένα κομμάτι της καρδιάς τους στον μικρό μας φίλο/στη μικρή μας φίλη. Με πολλή φροντίδα και ενθουσιασμό, ετοιμάσαμε και στείλαμε:
Πολύχρωμες ζωγραφιές γεμάτες ευχές, χαμόγελα και δύναμη.
Κάθε πινελιά και κάθε δώρο είναι ένα μήνυμα ότι είμαστε δίπλα του/της σε αυτό το ταξίδι. Γιατί η ευχή δεν είναι μόνο μια στιγμή, είναι η ζεστασιά που νιώθει ένα παιδί ξέροντας ότι μια ολόκληρη σχολική οικογένεια σκέφτεται και στηρίζει το όνειρό του!
Τις τελευταίες ημέρες, ο ήλιος μάς έκανε το χατίρι και ζέστανε την αυλή του σχολείου μας! Με αφορμή αυτό το παράξενο "διάλειμμα" του χειμώνα, αποφασίσαμε στο νηπιαγωγείο μας να ανακαλύψουμε το μυστικό των Αλκυονίδων Ημερών.
Μια ιστορία από τα παλιά...
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας με τον πανέμορφο αρχαιοελληνικό μύθο της Αλκυόνης και του Κύηκα. Τα παιδιά παρακολούθησαν με κομμένη την ανάσα την ιστορία της βαθιάς αγάπης τους, που συγκίνησε ακόμα και τον Δία.
Μάθαμε πώς η Αλκυόνη μεταμορφώθηκε στο πανέμορφο πουλί με τα γαλάζια φτερά και πώς ο Δίας, για να τη βοηθήσει να γεννά τα αυγά της με ασφάλεια μέσα στην καρδιά του χειμώνα, διέταξε τον άνεμο να κοπάζει και τον ήλιο να λάμπει για 14 ημέρες.
Μέσα από τον μύθο, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία:
Να γνωρίσουν το πουλί Αλκυόνη: Παρατηρήσαμε φωτογραφίες, σχολιάσαμε τα εντυπωσιακά του χρώματα και μάθαμε πού ζει.
Μέσα από στοχευμένα φύλλα εργασίας, τα παιδιά "ξεκλείδωσαν" τον κόσμο της Αλκυόνης με τους εξής τρόπους:
Διαβάσαμε το αίνιγμα της Αλκυόνης και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε ποιο πουλάκι έχει "μύτη σαν βελόνα". Τα παιδιά έγραψαν τη λέξη "ΑΛΚΥΟΝΑ", εξασκώντας την ορθογραφία και την αναγνώριση των γραμμάτων με τον πιο δημιουργικό τρόπο.
Παιχνίδια με τους Αριθμούς: Η Αλκυόνη χρειάζεται ψαράκια για να τραφεί! Τα παιδιά μέτρησαν τα ψαράκια σε κάθε κύκλο και τα αντιστοίχισαν με τον σωστό αριθμό, βοηθώντας το πουλάκι μας να βρει την τροφή του. Έτσι, κάναμε μια διασκεδαστική επανάληψη στην καταμέτρηση και την αντιστοίχιση ποσότητας-συμβόλου.
Να γίνουν καλλιτέχνες: Πιάσαμε τα πινέλα και τις νερομπογιές μας! Τα παιδιά ζωγράφισαν τη δική τους Αλκυόνη να κλωσά τα αυγά της πάνω στα βράχια, μέσα σε μια γαλήνια θάλασσα.
Δεν μείναμε όμως μόνο στον μύθο! Γνωρίσαμε την Αλκυόνη και μέσα από τους στίχους του μεγάλου μας ποιητή, Γεωργίου Δροσίνη.
Διαβάσαμε στα παιδιά το ποίημά του «Η Αλκυόνα», όπου περιγράφει με μοναδικό τρόπο πώς το μικρό αυτό πουλάκι αψηφά τον χειμώνα:
"Του χειμώνα οι μέρες οι γλυκέςπου οι ήλιοι τις φωτίζουν,Αλκυονίδες λέγονταικι Αλκυόνες τις χαρίζουν."
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την ιδέα ότι ένα τόσο δα πουλάκι μπορεί να φέρει τη γαλήνη στη θάλασσα και τη ζεστασιά στην καρδιά του χειμώνα.
Ολοκληρώνοντας το αφιέρωμά μας, σταθήκαμε στους υπέροχους στίχους του Γεωργίου Δροσίνη, που με τόσο απλό αλλά βαθύ τρόπο μιλούν στην καρδιά μικρών και μεγάλων:
«...μες στης ζωής τους βαρείς χειμώνες,Αλκυονίδες μέρες καρτερούν.»
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
