Σας καλωσορίζουμε στο ιστολόγιο του Νηπιαγωγείου μας. Μέσα από τη σελίδα μας θα παρουσιάζουμε τις δραστηριότητες μας κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους. Τα σχόλια και η οποιαδήποτε συνεισφορά σας θα είναι πάντα ευπρόσδεκτα!
«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα» Νίκος Καζαντζάκης.
Στο κλείσιμο του εκπαιδευτικού προγράμματος «Μαθαίνω για τα οικοσυστήματα και τα δάση» της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, αφήσαμε για λίγο την τάξη και γίναμε πραγματικοί εξερευνητές. Πραγματοποιήσαμε έναν εκπαιδευτικό περίπατο στο αλσάκι-πάρκο του χωριού μας, εκεί όπου η θεωρία έγινε πράξη και η μάθηση μετατράπηκε σε παιχνίδι και προσφορά
Πριν ξεκινήσουμε τη βόλτα μας, στρωθήκαμε στη δουλειά μέσα στην τάξη! Για να είμαστε σωστοί προστατευμένοι αλλά και υπεύθυνοι επισκέπτες, δημιουργήσαμε όλοι μαζί έναν κώδικα συμπεριφοράς. Μέσα από τις ζωγραφιές μας, θέσαμε 5 βασικούς κανόνες για τη δράση μας στο πεδίο:
Περπατάμε στα μονοπάτια μόνο.
Δεν κόβουμε τα λουλούδια και δεν πληγώνουμε τα δέντρα.
Δεν πετάμε τα σκουπίδια μας κάτω... μόνο στους κάδους!
Μιλάμε χαμηλόφωνα για να μην ενοχλούμε τα ζώα του δάσους.
Ακολουθούμε την κυρία μας και την ομάδα μας.
Έτσι, με το «συμβόλαιο» ανά χείρας και γεμάτοι υπευθυνότητα, ήμασταν πλέον πανέτοιμοι να ξεκινήσουμε την εξόρμησή μας!
Γίναμε «Ντετέκτιβ στη Φύση»
Κρατώντας πυξίδες, σφυρίχτρες και ειδικές λίστες καταγραφής, τα παιδιά ξεχύθηκαν στο πάρκο με μια αποστολή: να εντοπίσουν τους «θησαυρούς της φύσης». Παρατηρήσαμε, αγγίξαμε και καταγράψαμε σύννεφα, πέτρες, μέλισσες, σαλιγκάρια, λουλούδια, ίχνη ζώων, δέντρα, ιστούς αράχνης, μυρμήγκια, γρασίδι, πουλιά και φύλλα!
Μελετώντας τα «Μυστικά» των Κορμών
Ένα από τα πιο συναρπαστικά κομμάτια του περιπάτου μας ήταν η επαφή με τους κορμούς των δέντρων. Γίναμε για λίγο επιστήμονες και μελετήσαμε ανάγλυφα τη δομή τους. Συζητήσαμε και εξηγήσαμε πώς μπορούμε να καταλάβουμε την ηλικία ενός δέντρου, μαθαίνοντας για τους ετήσιους δακτυλίους που κρύβονται στο εσωτερικό του. Τα παιδιά άγγιξαν τη φλούδα, παρατήρησαν τις διαφορές από δέντρο σε δέντρο και κατάλαβαν ότι κάθε κορμός κουβαλάει τη δική του μακροχρόνια ιστορία, την οποία οφείλουμε να σεβόμαστε και να προστατεύουμε.
Αφήσαμε το δικό μας «Οικολογικό Μήνυμα»
Μετά τις εικόνες καταστροφής που γνωρίσαμε στον Αμαζόνιο και τον συγκλονιστικό πίνακα του Backhouse, η ηρεμία του δικού μας πάρκου μας γέμισε πείσμα να το προστατεύσουμε. Τα παιδιά δημιούργησαν και τοποθέτησαν τις δικές τους χειροποίητες πινακίδες στο πάρκο, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς όλους τους μεγάλους:
«Παρακαλούμε μην κόβετε τα λουλούδια»(Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου)
«Παρακαλούμε να προσέχετε τα δέντρα και τα φυτά»
Γυρίζοντας από το δάσος... μάθαμε πώς να φερόμαστε σωστά, για ένα περιβάλλον καθαρό και ένα δάσος δυνατό!
Ανακαλύπτοντας τη Βλάστηση των Δέντρων
Η εξερεύνησή μας συνεχίστηκε με το βλέμμα στραμμένο ψηλά, καθώς μελετήσαμε με προσοχή τη βλάστηση και τα φυλλώματα των δέντρων. Τα παιδιά παρατήρησαν τη μορφή, το σχήμα και το ιδιαίτερο πράσινο χρώμα των φύλλων, ενώ ήρθαν σε άμεση επαφή με τα κλαδιά για να καταλάβουν πώς αναπτύσσεται κάθε δέντρο. Μέσα από αυτή την παρατήρηση, συζητήσαμε για τη σημασία που έχει η πλούσια βλάστηση στη φωτοσύνθεση, στην παραγωγή οξυγόνου, αλλά και ως καταφύγιο για τα πουλιά και τα έντομα της περιοχής μας.
Προσανατολισμός στο Πεδίο: Πού είναι ο Βορράς;
Κρατώντας τις πυξίδες μας, μάθαμε πώς να προσανατολιζόμαστε στον χώρο σαν πραγματικοί εξερευνητές της φύσης! Παρατηρήσαμε με ανυπομονησία τη μαγνητική βελόνα να κινείται και είδαμε στην πράξη πώς λειτουργεί η πυξίδα, δείχνοντάς μας σταθερά την κατεύθυνση του Βορρά. Αυτή η δραστηριότητα ενθουσίασε τα παιδιά, καθώς κατάλαβαν πώς οι επιστήμονες και οι δασοφύλακες καταφέρνουν να κινούνται με ασφάλεια μέσα στα μεγάλα δάση χωρίς να χάνονται.
Επίσκεψη στη Δεντροφύτευση: Βλέποντας τους Καρπούς της Προσπάθειάς μας!
Στη συνέχεια, η διαδρομή μας μας έφερε σε ένα πολύ ξεχωριστό σημείο: στον χώρο όπου είχε πραγματοποιηθεί η δεντροφύτευση και η φύτευση λουλουδιών από τον Πολιτιστικό Μορφωτικό Σύλλογο Αντιφιλίππων, μια δράση στην οποία είχαν συμμετάσχει με ενθουσιασμό και τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας! Ήταν μια μοναδική στιγμή συγκίνησης και χαράς, καθώς τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά πώς μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα τα δικά τους δεντράκια και λουλούδια. Διαπιστώσαμε τη σημασία της φροντίδας και της συνέχειας στις περιβαλλοντικές δράσεις, νιώθοντας περήφανοι που βάλαμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι για να ομορφύνει ο τόπος μας.
Έχοντας στο μυαλό μας τις πολύτιμες συμβουλές του WWF, ελέγξαμε το πάρκο για τυχόν κινδύνους. Μάθαμε να σεβόμαστε το περιβάλλον μας και αποτυπώσαμε τις σκέψεις μας σε χαρτί επιστρέφοντας: «Δεν χτυπάμε και δεν πληγώνουμε τα δέντρα», «Δεν ανάβουμε φωτιές», «Προσέχουμε τα λουλούδια και τα φυτά».
Ο εκπαιδευτικός μας περίπατος δεν ήταν απλώς μια βόλτα εκτός τάξης, αλλά ένα αληθινό μάθημα ζωής και υπευθυνότητας. Μέσα από τα μάτια των παιδιών, το πάρκο των Αντιφιλίππων μεταμορφώθηκε σε έναν ζωντανό οργανισμό που χρειάζεται την αγάπη και την προστασία όλων μας. Επιστρέψαμε στο σχολείο γεμάτοι εικόνες, γνώσεις και, πάνω απ' όλα, με την πεποίθηση ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι στα χέρια μας. Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας απέδειξαν σήμερα ότι, όσο μικρός κι αν είσαι, μπορείς να γίνεις ένας μεγάλος σύμμαχος της φύσης!
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΝΤΙΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Το δάσος μας φροντίζουμε… Τη Γη μας ασφαλίζουμε».
Το δάσος δεν είναι απλώς ένα σύνολο από δέντρα. Είναι το «σπίτι» χιλιάδων οργανισμών, ο «πνεύμονας» που μας δίνει οξυγόνο και η φυσική μας ασπίδα απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Όταν το δάσος κινδυνεύει, κινδυνεύει η ίδια η ασφάλεια του πλανήτη μας.
Οι δύο μεγάλοι στόχοι μας
Στο επίκεντρο της προσπάθειάς μας βρίσκονται δύο κρίσιμα ζητήματα που απειλούν τα δασικά μας οικοσυστήματα:
Πόλεμος στα σκουπίδια: Ένα πλαστικό μπουκάλι ή ένα τενεκεδάκι δεν «εξαφανίζονται» ποτέ μαγικά. Μένουν εκεί για αιώνες, μολύνοντας το έδαφος και θέτοντας σε κίνδυνο την πανίδα. Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι η καλύτερη διαχείριση απορριμμάτων ξεκινά από το να μην αφήνουμε κανένα ίχνος πίσω μας.
Πρόληψη πυρκαγιών: Η φωτιά μπορεί να καταστρέψει σε λίγα λεπτά ό,τι η φύση έχτιζε για δεκαετίες. Μέσα από βιωματικές δράσεις, οι μαθητές μας εκπαιδεύονται να αναγνωρίζουν τις αιτίες των δασικών πυρκαγιών και να γίνονται οι ίδιοι πρεσβευτές της πρόληψης στις οικογένειές τους.
Μια «Βόλτα» που μας άλλαξε τη ματιά
Αντί για ένα απλό μάθημα, αφήσαμε τις εικόνες και τους ήχους του δάσους να μας «μιλήσουν». Μέσα από το βίντεο, τα παιδιά δεν είδαν απλώς δέντρα, αλλά ανακάλυψαν έναν ολόκληρο κόσμο που αναπνέει.
Τι είναι λοιπόν το δάσος για τους μικρούς μας εξερευνητές;
Η ερώτηση «Τι είναι το δάσος τελικά;» δεν είχε μία μόνο απάντηση. Τα παιδιά ένιωσαν ότι το δάσος είναι:
Πολύτιμο: Γιατί χωρίς αυτό, η Γη μας δεν θα ήταν ασφαλής.
Εύθραυστο: Γιατί τα σκουπίδια και οι φωτιές μπορούν να σωπάσουν τη «μουσική» του.
Δική μας ευθύνη: Γιατί αν θέλουμε να συνεχίσουμε να το απολαμβάνουμε, πρέπει να το φροντίζουμε.
Μετά την έμπνευση που πήραμε από τις εικόνες και τους ήχους της «Βόλτας στο δάσος», περάσαμε από τη θεωρία στην πράξη! Κάθε παιδί έγινε ένας μικρός δημιουργός, φτιάχνοντας το δικό του ατομικό κολάζ.
Εκεί, οι μαθητές «φύτεψαν» το δάσος των ονείρων τους—έναν κόσμο όπως τον φαντάστηκαν: καθαρό, ζωντανό και γεμάτο χρώματα.
Η ώρα της καλλιτεχνικής δημιουργίας δεν ήταν αθόρυβη! Συνοδεύτηκε από το τραγούδι:
Ανοίξαμε τον χάρτη και αναρωτηθήκαμε: «Πού κρύβονται τα δάση μας;».
Συνεχίζοντας την εξερεύνησή μας, γίναμε για λίγο «μικροί βοτανολόγοι»! Μέσα από το υλικό του Geogreece.gr, ανακαλύψαμε ότι κάθε δάσος στην Ελλάδα έχει τη δική του προσωπικότητα, η οποία καθορίζεται από τα δέντρα που φιλοξενεί.
Τα «πρόσωπα» του Ελληνικού Δάσους
Δεν είναι όλα τα δάση ίδια! Ανάλογα με το υψόμετρο και το κλίμα, συναντάμε διαφορετικά είδη βλάστησης:
Δάση Κωνοφόρων: Είναι τα δάση με τα «βελονωτά» φύλλα, όπως τα πεύκα, τα έλατα και τα κυπαρίσσια. Αυτά τα δέντρα παραμένουν πράσινα όλο τον χρόνο και τα συναντάμε συχνά στα βουνά μας.
Δάση Πλατύφυλλων: Εδώ τα φύλλα είναι μεγάλα και πλατιά, όπως της βελανιδιάς, του πλατάνου και της οξιάς. Τα δάση αυτά αλλάζουν χρώματα με τις εποχές, προσφέροντας μαγικές εικόνες το φθινόπωρο.
Μικτά Δάση: Εκεί όπου η φύση αποφάσισε να τα μπερδέψει, και βρίσκουμε παρέα κωνοφόρα με πλατύφυλλα.
Παραποτάμια Δάση: Τα δάση που «διψούν» πολύ και φυτρώνουν δίπλα σε ποτάμια και λίμνες, γεμάτα με ιτιές και πλατάνια.
Παρατηρήσαμε τα είδη των δέντρων και της βλάστησης που υπάρχουν σε κάθε δάσος και εντοπίσαμε ομοιότητες και διαφορές.
Η αναζήτηση στον «παγκόσμιο ιστό» άνοιξε ένα παράθυρο σε τοπία που μοιάζουν με παραμύθι. Τα παιδιά, με τη βοήθεια των γονέων τους, έγιναν ερευνητές και μας παρουσίασαν έναν εκπληκτικό χάρτη δασών:
Από τον Αμαζόνιο μέχρι την Τάιγκα: Ανακαλύψαμε τροπικά δάση με αμέτρητη βροχή, αλλά και παγωμένα δάση με πανύψηλα κωνοφόρα που αντέχουν στα χιόνια.
Πολύχρωμη Απεικόνιση: Οι ζωγραφιές και οι κατασκευές των παιδιών γέμισαν την τάξη με εξωτικά πουλιά, παράξενα δέντρα και άγρια ζώα που δεν έχουμε δει ποτέ από κοντά.
Η Ζωή στο Δάσος: Μάθαμε πληροφορίες που μας εντυπωσίασαν για το πώς ζουν οι άνθρωποι και τα ζώα εκεί, τι τρώνε και πώς προστατεύονται.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές συνέδεσαν τη γνώση με το συναίσθημα:
Παγκόσμια Συνείδηση: Κατάλαβαν ότι η φράση «Τη Γη μας ασφαλίζουμε» δεν αφορά μόνο το δάσος δίπλα στο σπίτι μας, αλλά κάθε πράσινη γωνιά του πλανήτη.
Κοινή Μοίρα: Συνειδητοποίησαν ότι, παρόλο που τα δάση στον κόσμο διαφέρουν, όλα αντιμετωπίζουν τους ίδιους κινδύνους: τη ρύπανση και την καταστροφή.
Δύναμη της Πληροφορίας: Η έρευνα στο διαδίκτυο έδειξε στα παιδιά πώς η τεχνολογία μπορεί να γίνει σύμμαχος στην ενημέρωση και την προστασία του περιβάλλοντος.
Η επαφή των παιδιών με το παραμύθι «Ποιος άλλος μένει εδώ;» του ΚΠΕ Καστοριάς ήταν μια αποκάλυψη, καθώς τα βοήθησε να δουν το δάσος όχι απλώς ως ένα τοπίο, αλλά ως μια ζωντανή «πολυκατοικία»
🏢 Το Δέντρο-Ξενοδοχείο και οι Ένοικοί του
Αντί για μια απλή ανάγνωση, το παραμύθι έγινε η αφορμή για να ανακαλύψουμε τους κρυμμένους κατοίκους του δάσους. Τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι κάθε σημείο ενός δέντρου προσφέρει στέγη και τροφή σε διαφορετικά πλάσματα:
Στους «ορόφους» (κλαδιά): Σημειώσαμε τα πουλιά που χρησιμοποιούν το δέντρο για τις φωλιές τους.
Στο «σαλόνι» (κουφάλες): Καταγράψαμε τους σκίουρους και τις κουκουβάγιες που βρίσκουν εκεί ζεστασιά.
Στο «ισόγειο» και το «υπόγειο» (ρίζες): Εντοπίσαμε τα έντομα και τα μικρά θηλαστικά που ζουν ανάμεσα στις ρίζες και το χώμα.
Φανταστήκαμε ότι όλοι αυτοί οι ένοικοι διοργανώνουν μια μεγάλη γιορτή πάνω στο δέντρο τους
Με την πολύτιμη βοήθεια των παρουσιάσεων της Ιωάννας Σταύρου και της Ανθής Ζήση, η τάξη μας γέμισε με εικόνες από την άγρια ζωή των ελληνικών βουνών. Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον πλούτο της πανίδας μας και κατάλαβαν ότι το δάσος δεν είναι μόνο δέντρα, αλλά ένας ζωντανός κόσμος γεμάτος εκπλήξεις.
Συνεχίζοντας την εξερεύνησή μας, περάσαμε σε μια διασκεδαστική και εκπαιδευτική δραστηριότητα με τίτλο «Μέσα στο δάσος περπατώ και εσένα συναντώ».
Μετά τη γνωριμία μας με την πανίδα των ελληνικών δασών μέσα από το πλούσιο εποπτικό υλικό, ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε την παρατηρητικότητά μας.
Παίζοντας με τις Σκιές και τα Ονόματα
Η δράση μας περιλάμβανε δύο βασικές προκλήσεις για τους μικρούς μας ερευνητές:
Αντιστοίχιση Σκιών: Τα παιδιά κλήθηκαν να αναγνωρίσουν τη σιλουέτα κάθε ζώου, συνδέοντας τη σκιά με την αντίστοιχη πραγματική εικόνα.
Γλωσσική Εξάσκηση: Ενώσαμε το όνομα κάθε ζώου με τη σωστή φωτογραφία, μαθαίνοντας να αναγνωρίζουμε και γραπτά τους φίλους μας του δάσους.
Συνεχίζοντας την εξερεύνησή μας, εστιάσαμε στη σπουδαιότητα του δάσους, ανακαλύπτοντας πως είναι ένας πραγματικός «θησαυρός» που κρατά τον πλανήτη μας ζωντανό. Με τη βοήθεια εξαιρετικού εποπτικού υλικού, τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι το δάσος δεν μας προσφέρει μόνο ομορφιά, αλλά είναι απαραίτητο για την ίδια μας την επιβίωση.
Δημιουργός εποπτικού υλικού: Ανθή Ζήση
Η μελωδική ολοκλήρωση της ενότητας ήρθε μέσα από τη «Συμφωνία με ένα δέντρο», το συγκινητικό ποίημα του Γιάννη Κρόκου που μελοποιήθηκε, δίνοντας μια καλλιτεχνική πνοή στις αξίες του προγράμματός μας. Το τραγούδι αυτό λειτούργησε ως μια άτυπη «υπογραφή» μιας ιερής υπόσχεσης ανάμεσα στα παιδιά και τη φύση.
Η «Συμφωνία με ένα δέντρο» βρήκε την απόλυτη συναισθηματική της ταύτιση με το κλασικό παραμύθι «Το Δέντρο που Έδινε» του Σελ Σιλβερστάιν. Η σύνδεση αυτή βοήθησε τα παιδιά να κατανοήσουν σε βάθος τη διαφορά ανάμεσα στην ανιδιοτελή προσφορά της φύσης και την ανθρώπινη στάση απέναντί της.
Η επαφή μας με την ιστορία «Το μικρό λυκάκι φροντίζει το δάσος» του Antoon Krings (σε απόδοση του Φίλιππου Μανδηλαρά) λειτούργησε ως ο ιδανικός «καθρέφτης» για τους στόχους του προγράμματός μας. Μέσα από τις περιπέτειες του μικρού ήρωα, οι μαθητές είδαν στην πράξη τι σημαίνει υπευθυνότητα και αγάπη για το περιβάλλον.
Το μικρό λυκάκι μας έδειξε ότι δεν χρειάζεται να είσαι μεγάλος για να κάνεις τη διαφορά. Παρακολουθώντας την ιστορία, τα παιδιά κατανόησαν:
Την Αξία του Δάσους: Εμπέδωσαν ότι το δάσος είναι ένας πολύτιμος θησαυρός που προσφέρει ζωή σε όλους μας και η προστασία του είναι καθήκον κάθε «κατοίκου» του πλανήτη.
Την Έννοια της Φροντίδας: Είδαν πώς οι καθημερινές πράξεις και η προσοχή μπορούν να κρατήσουν τη φύση ασφαλή.
Στην ιστορία μας, οι κίνδυνοι έγιναν ξεκάθαροι και τα παιδιά ταυτίστηκαν με την αγωνία του ήρωα:
Η Απειλή της Φωτιάς: Είδαμε πόσο εύκολα μια στιγμή απροσεξίας μπορεί να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για πρόληψη πυρκαγιών.
Η Ανθρώπινη Παρέμβαση: Καταλάβαμε ότι οι κίνδυνοι συχνά ξεκινούν από εμάς τους ίδιους, όταν ξεχνάμε να σεβόμαστε τους κανόνες του δάσους.
Μέσα από το βίντεο αυτό, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να δουν στην πράξη όλα όσα συζητήσαμε για την προστασία του περιβάλλοντος. Η ιστορία λειτούργησε ως το συνδετικό υλικό που ένωσε τις γνώσεις μας για τη φύση με την ανάγκη για δράση.
Μετά την προβολή της ιστορίας με το μικρό λυκάκι, εμβαθύναμε στους κινδύνους που απειλούν τους πράσινους πνεύμονες του πλανήτη μας. Καταλάβαμε ότι η ισορροπία της φύσης είναι ευάλωτη και για να την προστατέψουμε, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε από πού προέρχεται η απειλή.
Έτσι, γίναμε «ερευνητές» και ταξινομήσαμε τις αιτίες καταστροφής των δασών σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
Οι Τρεις Εχθροί του Δάσους
Ανθρώπινα Λάθη (Άγνοια ή Αμέλεια):
Είναι οι περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει κακή πρόθεση, αλλά το κακό συμβαίνει επειδή κάποιος ξέχασε να σβήσει μια φωτιά στο δάσος, πέταξε σκουπίδια που προκαλούν ανάφλεξη ή απλώς αδιαφόρησε για τους κανόνες προστασίας.
Ανθρώπινη Πρόθεση:
Εδώ ανήκουν οι ενέργειες που γίνονται επίτηδες, όπως οι εμπρησμοί, οι οποίες προκαλούν τις πιο μεγάλες και επώδυνες καταστροφές για τη ζωή των ζώων και των φυτών.
Φυσικές Αιτίες:
Κάποιες φορές η ίδια η φύση μπορεί να προκαλέσει φωτιά, για παράδειγμα από έναν κεραυνό κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, χωρίς να φταίει ο άνθρωπος.
Εστιάσαμε στη λέξη «Πυρκαγιά», η οποία αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα κίνδυνο για τα δάση μας
Με άλλα λόγια, η πυρκαγιά σημαίνει:
Απώλεια σπιτιών: Χιλιάδες ζωάκια χάνουν το καταφύγιό τους και την τροφή τους.
Λιγότερο οξυγόνο: Τα δέντρα που μας χάριζαν καθαρό αέρα χάνονται.
Πληγωμένη Γη: Το έδαφος μένει απροστάτευτο και ο πλανήτης μας ζεσταίνεται.
Είτε από λάθος, είτε από πρόθεση, η φωτιά δεν συγχωρεί. Για να «ασφαλίσουμε τη Γη μας», υποσχεθήκαμε να είμαστε οι άγρυπνοι φρουροί που θα εμποδίσουν κάθε σπίθα να απειλήσει το δάσος μας!
Η παρακολούθηση των εναέριων πλάνων από τον Αμαζόνιο μας έφερε αντιμέτωπους με μια σκληρή πραγματικότητα και μας βοήθησε να δούμε τις συνέπειες της πυρκαγιάς σε παγκόσμια κλίμακα. Το βίντεο αυτό αποτέλεσε την αφορμή για να συνδέσουμε όσα μάθαμε για τα ελληνικά δάση με ένα από τα πιο κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα του πλανήτη.
Ο Αμαζόνιος: Ο «Πνεύμονας» που Κινδυνεύει
Καταλάβαμε ότι μια φωτιά στον Αμαζόνιο δεν επηρεάζει μόνο τη Βραζιλία, αλλά ολόκληρη τη Γη, καθώς αυτό το δάσος παράγει τεράστιες ποσότητες οξυγόνου.
ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ
Η παρατήρηση του πίνακα του G. W. Backhouse αποτέλεσε μια δυνατή συναισθηματική εμπειρία για την τάξη μας, καθώς μεταφερθήκαμε από τις εναέριες εικόνες του Αμαζονίου στην καρδιά του δάσους, εκεί όπου η ζωή παλεύει για την επιβίωση. Μέσα από το έργο τέχνης, είδαμε το πρόσωπο της πυρκαγιάς μέσα από τα μάτια των ίδιων των ζώων.
Αποφασίσαμε να γίνουμε και εμείς καλλιτέχνες! Πήραμε τα πινέλα, τα χρώματα και τη φαντασία μας για να δημιουργήσουμε τους δικούς μας πίνακες, δίνοντας φωνή στα ζώα του δάσους.
Μετά τις εικόνες της καταστροφής και τους πίνακες με τα φοβισμένα ζώα, η συζήτησή μας στράφηκε στην ελπίδα και στην αναγέννηση: την Αναδάσωση. Καταλάβαμε ότι ακόμα και όταν το δάσος πληγωθεί, εμείς έχουμε τη δύναμη να το βοηθήσουμε να «γιατρευτεί».
Εξηγήσαμε με απλά λόγια ότι αναδάσωση είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να φυτέψει ξανά δέντρα σε μια περιοχή όπου το δάσος έχει καταστραφεί (από φωτιά, υλοτομία ή ασθένειες). Είναι σαν να δίνουμε στη φύση ένα «φιλί ζωής» για να ξεκινήσει από την αρχή.
Για να κλείσουμε με τον πιο δημιουργικό τρόπο την ενότητα της Αναδάσωσης και της προστασίας του περιβάλλοντος, οι μικροί μας μαθητές έγιναν «συγγραφείς» και «εικονογράφοι» της δικής τους ιστορίας. Μέσα από τα φύλλα εργασίας τους, αποτύπωσαν τον κύκλο ζωής του δάσους και τη δύναμη της ανθρώπινης παρέμβασης.
Η προβολή του σποτ «Η φωτιά σε αφορά» από το WWF Ελλάς αποτέλεσε το πιο πρακτικό μάθημα του προγράμματός μας, καθώς μετέτρεψε τη θεωρία σε συγκεκριμένες οδηγίες δράσης. Μετά από όσα είδαμε για τις καταστροφές στον Αμαζόνιο και τον πόνο των ζώων, τα παιδιά έμαθαν πώς να γίνουν οι ίδιοι «ασπίδα» προστασίας για το δάσος.
Συζητήσαμε και καταγράψαμε τις βασικές συμβουλές του WWF για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε:
Ολοκληρώνοντας τον κύκλο της πρόληψης και της ενημέρωσης, οι μαθητές έγιναν οι ίδιοι οι ήρωες της ιστορίας, τιμώντας όσους παλεύουν καθημερινά με τις φλόγες. Μέσα από βιωματικές κατασκευές και γλωσσικές ασκήσεις, οι έννοιες της προστασίας έγιναν κτήμα τους.
Στο κλείσιμο του προγράμματος «Μαθαίνω για τα οικοσυστήματα και τα δάση» της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, αφήσαμε για λίγο την τάξη και τις ζωγραφιές μας για να γίνουμε πραγματικοί εξερευνητές. Πραγματοποιήσαμε έναν εκπαιδευτικό περίπατο στο αλσάκι-πάρκο του χωριού μας, εκεί όπου η θεωρία έγινε πράξη.
Μείνετε συντονισμένοι:Τις δράσεις μας στο πάρκο, τις παρατηρήσεις μας και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τον περίπατό μας, θα τα μοιραστούμε μαζί σας σε επόμενο άρθρο!
Το πρόγραμμα μπορεί να έφτασε στο τέλος του, αλλά η δική μας «Συμφωνία με το Δέντρο» μόλις ξεκίνησε. Μαθαίνουμε, αγαπάμε και προστατεύουμε τον τόπο μας κάθε μέρα!
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.jpg)
.jpg)
.png)
