Πώς θα ήταν ο κόσμος αν μπορούσαμε, έστω και για λίγο, να δούμε τη θάλασσα μέσα από τα μάτια του θεού της; Η ομάδα μας πήρε μέρος στον φετινό διαγωνισμό της HELMEPA Junior με τίτλο «Αν ήμουν ο Ποσειδώνας για μια μέρα», και η εμπειρία ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό σχολικό πρότζεκτ· ήταν ένα μάθημα ζωής.
Αντί για χρυσά παλάτια και μυθικά τέρατα, εμείς φανταστήκαμε έναν Ποσειδώνα του σήμερα. Έναν θεό που δεν κρατά την τρίαινα για να προκαλέσει τρικυμίες, αλλά για να καθαρίσει τους βυθούς από τα πλαστικά και να προστατέψει τους κατοίκους του βασιλείου του.
Στη ζωγραφιά μας ο Ποσειδώνας δεν χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να ταράξει τα νερά, αλλά για να τα θεραπεύσει. Όπως αποτυπώσαμε στο έργο μας, η μεγαλύτερη επιθυμία του θα ήταν:
Να γίνει η τρίαινα ένας πανίσχυρος μαγνήτης που θα τραβάει όλα τα σκουπίδια και τα πλαστικά από τον βυθό.
Να δώσει φωνή στα ζώα της θάλασσας, ώστε να μπορούν να μας πουν τα ίδια τα προβλήματά τους.
Το Μήνυμα του Θεού της Θάλασσας
Κατά τη διάρκεια του πρότζεκτ μας, «ακούσαμε» τον Ποσειδώνα να μας μιλά για το γαλάζιο παλάτι του. Μας θύμισε ότι η χρυσή του τρίαινα μπορεί να ηρεμεί τα κύματα και να δίνει το σύνθημα στα δελφίνια για παιχνίδι, αλλά δεν μπορεί να κάνει τα πάντα μόνη της.
Οι φίλοι του —οι μεγάλες φάλαινες, οι ιππόκαμποι και τα πολύχρωμα ψάρια— χρειάζονται τη δική μας βοήθεια. Ο Ποσειδώνας μας ζήτησε μια χάρη: να μην πετάμε σκουπίδια στην αμμουδιά και να κρατάμε τα νερά καθαρά.
Η Δική μας Υπόσχεση
Μέσα από τη συμμετοχή μας, καταλάβαμε ότι δεν χρειάζεται να περιμένουμε έναν θεό με στέμμα και χιτώνα για να σώσει τους ωκεανούς. Όπως δείξαμε και στη ζωγραφιά μας, οι άνθρωποι στη στεριά και τα πλάσματα στο νερό είναι αλληλένδετα.
Γίναμε οι «μικροί καπετάνιοι» του Ποσειδώνα και υποσχεθήκαμε να προστατεύουμε κάθε ακτή και κάθε βυθό, σαν να ήταν το δικό μας σπίτι.
